هر سن و سالی که می‌خواهید داشته باشید، برای همه پیش می‌آید که با فهرستی از فیلم‌هایی روبه‌رو شوند که هنوز کشف‌شان نکرده‌اند. با توجه به قدمت سینما تعداد شاهکارهایی که خلق شده و فراموش شده‌اند به دلیل طبیعت فانی و ناپایدار زمان بیش از حد انتظار است. تعداد زیادی گنجینه‌ی سینمایی داریم که از زیر گرد و خاک زمان بیرون آورده می‌شوند و بعضی از آن‌ها در سکوت منتظر تحسین هستند. بعضی از آن‌ها در آرشیوها هستند و باید دوباره احیایشان کرد. حتی در مورد فیلم‌های معاصر زمان خودمان هم چالش فروتنانه‌ای وجود دارد که خیلی از آن‌ها از زیرزمین بیرون بیایند و اکران شوند. آن‌ها بعد از نمایش با چالش بزرگتری هم روبه‌رو می‌شوند چون صنعت سینما روز به روز در حال توسعه است و هر روز هم شاهد تماشای بلاک‌باسترهای و فرنچایزهای موفق هستیم. در این اوضاع کوئنتین تارانتینو به عنوان یک کارگردان و فراتر از آن یک خوره‌ی فیلم دست به معرفی فیلم‌های محبوبش زده است. این فهرستی از فیلم‌های کالت محبوب تارانتینو است که گاهی ردی از آن‌ها در فیلم‌هایش هم یافت می‌شود.

این مقاله ادعای معرفی بزرگترین کارگردان‌های مولف و برجسته تاریخ سینما را ندارد بلکه تلاشی است در جهت معرفی ۱۰ نفر از جمع کثیری از بزرگان تاریخ سینما.

فیلم سینمایی جوکر از پدیده‌های سینما در سال ۲۰۱۹ میلادی بود. این اثر تاد فیلیپس به اولین فیلم با درجه بندی سنی R تبدیل شد که در سراسر جهان بیش از یک میلیارد دلار فروخت تا لقب پرسودترین فیلم ساخته شده براساس کتاب‌های کمیک را در تاریخ سینما به خود اختصاص دهد. در عین حال جوکر موفق شد بیش از ۱۵ برابر سرمایه اولیه خود بفروشد که نشان از موفقیت تجاری برجسته این اثر سینمایی داشت.

بعضی فیلم‌ها را نمی‌شود دوباره دید، نه به خاطر این  که بد ساخته شده‌اند و یا داستانشان تکراری و حوصله‌سر بر است. در واقع خیلی از فیلم‌های این لیست آثار مهم و تاثیرگذاری هستند و جوایز بزرگی به دست آورده‌اند و تحسین منتقدان را برانگیخته‌اند. نمی‌شود دوباره دیدشان چون تماشایشان طاقت فرساست، صحنه‌هایی آزاردهنده و غم‌انگیز پیش چشم‌هایمان می‌آورند که تا مدت‌ها فراموش نمی‌شود و ترجیح می‌دهیم دوباره تجربه‌اش نکنیم،‌ هرقدر هم که موسیقی‌شان درجه‌یک و به یادماندنی باشد، یا نقش‌‌آفرینی‌هایی شگفت‌انگیز از بازیگرانی دوست‌داشتنی در آن‌ها دیده باشیم. در ادامه فیلم‌های غم‌انگیز خوب سینما معرفی می‌شود که تماشایشان ممکن است ناراحتتان کند، پس با احتیاط سراغشان بروید.

الماس‌های تراش‌نخورده یکی از سرحال‌ترین و جذاب‌ترین تجربه‌های سینمایی چند سال اخیر است. برادران سفدی با حفظ و ارتقای نکات مثبت جهان فیلم‌های خود توانسته‌اند گام‌های مستحکمی در راه خلق یک تریلر ذهنی شلوغ بردارند که هیچ‌گاه از نفس نمی‌افتد و تا آخرین دقایق قادر است بیننده را غافلگیر کند. سفدی‌ها یک اثر نیویورکی جذاب ساخته‌اند که علاوه‌بر پیرنگ اصلی و خرده پیرنگ‌های منسجم از شخصیت‌های قابل‌قبولی نیز بهره می‌برد تا برخلاف اوقات خوش (فیلم قبلی این کارگردان‌ها) اثر برای رسیدن به اهدافش دچار مشکل نشود.

بعد از «خروج» حالا فیلم طلا ساخته‌ی پرویز شهبازی دومین فیلم اکران آنلاین سینمای ایران است که پخش اینترنتی را تجربه می‌کند. اکران آنلاین فیلم طلا از چهارشنبه دهم اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ آغاز می‌شود. فیلم «طلا» نزدیک به دو سال است که در صف اکران قرار دارد و در نهایت تهیه‌کننده و سازندگان فیلم تصمیم گرفتند که مثل فیلم «خروج» ابراهیم حاتمی‌کیا اکران اینترنتی را تجربه کنند.

تقریبا حدود یک قرن پیش تماشاگران در سالن‌های سینما جمع می‌شدند تا صورت ماریا فالکونتی در فیلم «مصایب ژاندارک» کارل تئودور درایر را نگاه کنند و همه‌ی آن لایه‌های احساسات را که پشت حرکات چهره پنهان بود کنار بزنند و کشف کنند. چند دهه بعدتر تماشاگران به رویاهای مه گرفته‌ی تارکوفسکی زل زدند و سعی می‌کردند اشیایی را که روی پرده می‌بینند رمزگشایی کنند یا در هزارتوهای روان انسان‌ها در سینمای ژان لوک گدار هدایت شدند. این روزها بعد از این همه سال که خلاقیت در سینما به اوج رسیده و با پیشرفت سریع تکنولوژی، یک نکته مشخص شده است: سینما هنر ثبت چیزهای نگفتنی است. هنر بیان عمیق‌ترین و گریزان‌ترین اجرای تفکر انسان، که روی پرده‌ با رنگ و سایه و نور و پرسپکتیو ترسیم می‌شود. با این حال علیرغم این که سینما فرم‌های متفاوتی برای خلاقیت و بیان هنری دارد، زبان خودش را ثبت کرده و به هر حال لحظات باشکوهی در بیان شفاهی احساسات هم دارد. این جاست که فیلم‌هایی با دیالوگ‌های پیچیده وارد قصه می‌شوند.

در حالت عادی ممکن بود فیلم استخراج (Extraction) را نبینم. امتیاز منتقدان متاکریتیک به آن ۵۶ از ۱۰۰ است. کارگردانش سام هارگریو اولین‌بار است که در مقام کارگردان فیلم می‌سازد و پیش از این فقط مدیر بدلکاری پروژه‌های مهم سینمایی بوده است و فیلم فقط یک ستاره‌ی مشهور دارد که کریس همسورث است. چنین ترکیبی حتی علاقمندان به فیلم‌های اکشن را هم کنجکاو نمی‌کرد اما برای ما فیلم «استخراج» یک نکته‌ی مهم دارد. این آخرین فیلمی است که گلشیفته‌ فراهانی بازیگر ایرانی مهاجرت کرده در آن بازی می‌کند.