سامانه پیام رسانسامانه ارسال پیامک متنی و پیام صوتی تبلیغاتی و انبوه پیام‌رسان:

برخی از امکانات سامانه اس ام اس پیام رسان:
- بدون هزينه اوليه؛ تنها هزينه پيامک ها را پرداخت می نمائيد!
- برگشت اعتبار پيامک های ارسال نشده
- اختصاص شماره رايگان جهت ارسال
- دريافت رايگان پيامک
- ارسال بر اساس پيش شماره تلفن همراه و کد پستی، سن و جنسيت، استان، شهر و منطقه و دکل مخابراتی و ...
- نظر سنجی پيامکی، مسابقات پيامکی، خدمات برنامه نويسان، ارسال دوره ايی و ده ها امکانات رايگان ديگر
- پشتیبانی 24 ساعته
به همراه امکان ويژه ارسال پيام صوتی به تمامی شماره های همراه و ثابت سراسر کشور

عضویت

سریال حلقه سبز

به ندرت می‌توان بازیگری چون کلینت ایستوود پیدا کرد که به تنهایی نماد یک ژانر باشد؛ احتمالا برای بسیاری از سینمادوستان ایستوود از نمادهای برجسته ژانر وسترن است. در این نوشته ۱۲ فیلم وسترنی که ایستوود، مرد تمام‌نشدنی هالیوود در آن‌ها حضور داشته را به ترتیب از بدترین تا بهترین رتبه‌بندی کرده‌ایم.

به نظر می‌رسد به زودی بیماری همه‌گیر کرونا تمام شده و درصورتی‌ که همه‌جا ایمن شود فیلم‌های سینمایی زیادی در تابستان اکران خواهد شد. از بین آن‌ها ۲۰ فیلم مهم هستند که خیلی‌ها منتظر دیدنشان‌اند.

هر سال، جوایز آکادمی که به اسکار شهرت دارد، پر است از انتخاب‌ها و اتفاقات پیش‌بینی ‌نشده. برخی از فیلم‌ها جوایز بخش‌های مختلف را درو می‌کنند، در حالی که برخی دیگر به رغم شایستگی فراوان دست خالی از اسکار می‌روند. جایزه‌ی بهترین بازیگر می‌تواند به یک هنرپیشه‌ی با تجربه برسد یا یک ستاره‌ی نوظهور آن را تصاحب کند. همیشه پیشتازانی وجود دارند که گاهی اوقات برنده می‌شوند و گاهی می‌بازند.

اگر نام فیلم «تب شب شنبه» (Saturday Night Fever) با نام مقاله‌ای که منبع الهام این فیلم بود یعنی «مناسک قبیله‌ای شب شنبه‌ی جدید» (Tribal Rites of the New Saturday Night) یکی بود، آیا باز هم مردم حاضر بودند که برای دیدن آن به سینما بروند؟ اگر خالقان جان ویک به نقشه‌ی قبلی خود وفادار می‌ماندند و این فیلم را با نام «تحقیر» (Scorn) عرضه می‌کردند، آیا باز هم این چهره‌ی محبوب و قهرمان دهه‌ی گذشته می‌توانست به جایگاه کنونی خود دست یابد؟ اگر جان هیوز فیلم «کلو‌پ صبحانه» (The Breakfast Club) را با نام پیشنهادی اصلی آن یعنی گروه ناهار (The Lunch Bunch) عرضه می‌کرد، آیا باز هم این فیلم می‌توانست به نقطه‌ی عطف و تعیین‌کننده‌ی یک نسل بدل شود؟ شاید و شاید هم نه. هر کدام از این انتخاب‌ها عملی شود، نباید از تاثیر شگرف عنوان یک فیلم بر موفقیت آن چشم پوشید.

بهترین فیلم‌های دهه‌ی اخیر همه‌چیز را عوض کردند. ده سال پیش به‌نظر می‌آمد که همه‌ی ما ذهنیت مستحکمی از فیلم‌ها داریم؛ کاری که می‌توانند بکنند، برای چه کسانی ساخته می‌شوند، جایی که باید آن‌ها را تماشا کرد و … . آن ذهنیت، غیرمنعطف و ریشه گرفته از تاریخی صد ساله بود. همین ذهنیت‌ها بود که به کسانی که در راس مسئولیت‌های سینمایی بودند قبولانده بود که آینده‌ی سینما با گذشته‌ی آن فرق چندانی نخواهد داشت. فروش دی‌وی‌دی‌ها پرقدرت ادامه داشت، نت‌فلیکس (Netflix) یک شرکت پخش اینترنتی نوپا بود که در انتهای صندوق ورودی‌ ایمیل‌ها ملتمسانه به دنبال توجه بود و چین شروع به تحویل دادن مزایای کم‌نظیر به استودیوها کرده بود. شاید پخش شدن آواتار (Avatar) جیمز کامرون در سال ۲۰۰۹ می‌توانست به عنوان نشانه‌ای از ظهور عصر جدیدی در سینما در نظر گرفته شود، اما نه عصری با چنین تغییراتی و با چنین سرعتی.

بسیاری از طرفداران سینما و ستارگان خواهان ساخته شدن قسمت‌های بعدی فیلم‌هایی با موضوع سرقت مانند شغل ایتالیایی یا سرقت از برج هستند. با وجود این که فیلم‌های با موضوع سرقت فرمول و ساختار مشخصی مثل انتخاب یک تیم مناسب، تعدادی پیچش داستانی و از این دست موارد دارند، اما ساختن چنین فیلم‌های خوبی کار راحتی نیست. بسیاری از فیلم‌های جنایی با موضوع سرقت خیلی جذاب تمام نمی‌شوند. اما اگر فیلم خوبی با این محتوا ساخته شود، نتیجه خیره کننده‌ای خواهد داشت.

هیچ­‌گاه کسب عنوان یا جایزه‌ه­ای عالم هنر بدون حاشیه نبوده؛ چرا که این وادی مانند فیزیک یا ریاضیات نیست تا در آن داوران با دقت حساب کنند چه کسی برنده است و چه کسی بازنده، به گونه‌ای که نه شکی باقی بماند و نه شبهه‌­ای. در عالم هنر همواره شور و احساس در رابطه‌­ای پر برخورد با منطق فرد قرار می­‌گیرند و این باعث می‌‌­شود داوری کاری سخت باشد. داوران در انتخاب فرد یا اثری همواره پیش­ فرض­‌هایی دارند و این پیش فرض‌­ها گاهی در تناقض با روحیه‌ی پیشرو هنرمند قرار می‌­گیرند و گاه در راستای نگاه او. همین باعث شده که برندگان اسکار همیشه از حمایت اکثریت سینمادوستان و منتقدان برخوردار نباشد. برندگان اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در قرن ۲۱ همگی توانا بوده‌اند اما بین آن‌ها بهتر و بدتر هم وجود دارد. انتخاب بهترین به معنای مطلق در اینجا وجود ندارد، به ویژه در سینما که با طیف وسیع­تری از مخاطب سر و کار دارد و هر شخصی بنا به دلایلی (چه یک تحلیل شخصی و چه بنا به طرفداری از هنرمند مورد علاقه­‌اش) تمایل دارد تا فیلم یا بازیگری که او می‌­پسندد دست پُر سالن را ترک کند.